Αναζητώντας το Iερό.

«Ένα οποιοδήποτε χωράφι εδώ τριγύρω θα με εξανθρώπιζε χίλιες φορές περισσότερο από την αθηναϊκή ζούγκλα… για να ωριμάσω και να πεθάνω σαν άνθρωπος». *

Ακούγοντας την εκπομπή «Αναζητώντας το Ιερό στην Έβδομη Τέχνη»* στο ραδιόφωνο της εκκλησίας, κράτησα δυό τρία πραματάκια, ανάμεσα στα πολλά ωραία και ενδιαφέροντα που ειπώθηκαν, για να τα μηρυκάσω με την ησυχία μου. Ο Αντώνης Κιούκας  όρισε πως Ιερό είναι αυτό που μας συνέχει, και ο καλλιτέχνης που κάνει Τέχνη πραγματικά αναζητά  να βρεί και να καταδείξει αυτό που μπορεί να συνέχει -και βρίσκεται πέρα από αυτήν- την κοινωνία

Η Λένα Βουδούρη έθεσε το ζήτημα της εννοίας της λέξης Ιερός, η οποία είναι συνώνυμη του Ισχυρός. Αυτός που αναζητά το Ιερό αναζητά το Ισχυρό, το άφθαρτο, συνεπώς καμμία δυνατότητα συνομιλίας με το μοντέρνο και το μεταμοντέρνο που ορίζουν την φθαρτότητα ως κέντρο τους και κάνουν τον Νίτσε να μιλά «προφητικά» για τον μηδενισμό που έρχεται.

Μιλώντας για ίσχυρό και άφθαρτο  κέντρο… στο έργο του «το Χαμένο Κέντρο» ο Ζήσιμος Λορεντζάτος στην σελίδα 398 (Μελέτες, εκδ. Δόμος) παραθέτει. «Τ’ αγάλματα είναι γερά [=ιερά] πράγματα» (Μακρυγιάννης, Β,63). Ποιός από μας σήμερα μπορεί να καταλάβει όταν εύχεται «Νάσαι πάντα γερός» τι μεταφυσικό βάθος κρύβει, τούτη η φαινομενικά συνηθισμένη ευχή. Ευχόμαστε σε κάποιον να είναι γερός =Ιερός= Ισχυρός= Αθάνατος.

Ο υπερογδοηκοντούτης παπα-Δημήτρης μας έδωσε τα κλειδιά από το εκκλησάκι της φωτογραφίας, το «Γενέθλιον της Θεοτόκου». Συγυριζοντάς το, μιλούσαμε με τον Χρήστο για το Τρισάγιο (Άγιος ο Θεός, Άγιος Ισχυρός, Αγιος αθάνατος ελέησον ημάς) και το ιερό. «Ιερός, είναι μόνο ο Θεός και με το ελέησον του ζητάμε να συμμετάσχουμε στην Ισχύ Του,στην Αθανασία Του  » μου είπε ο «άθεος» φίλος μου, και για τον λόγο αυτό η Τέχνη,  όταν είναι πραγματική Τέχνη, θεολογεί. Αυτό που μας συνέχει, βρίσκεται πέρα από μας, και αυτό αναζητάμε να ψηλαφίσουμε με αυτήν.

  

 Χαμογελούσα γιατι θυμόμουνα και συνέδεα τα δώρα του φίλου και όλων των υπολοίπων μέσα μου, είχα ήδη αρκετό υλικό… Ο  Γκόγκολ γράφει στόν Ζουκόφσκι, τόν Ιανουάριο του 1848: «Δουλειά μου δέν είναι να κάνω κήρυγμα. Ούτως η άλλως ή τέχνη είναι θρησκευτικός λόγος. Δουλειά μου είναι νά μιλώ μέ ζωντανές εικόνες, κι όχι με επιχειρήματα. Πρέπει να δείξω τη ζωή ολόπλευρα, κι όχι να συζητώ περί ζωής».*

*Γιώργος Σεφέρης «Ημερολόγιο ενός ποιήματος»

* την πολύ ωραία εκπομπή «Αναζητώντας το Ιερό στην Έβδομη Τέχνη» την κατεβάζετε απ’ εδώ.

*Αντρέϊ Ταρκόφσκι "Σμιλεύοντας το Χρόνο"